Voorzitter

Mijn naam is Magda Wallenburg en ik ben geboren in Manokwari te Nieuw Guinea. Als kind van Indische ouders heb ik de Indische cultuur in de breedste zin van het woord meegekregen. Door mijn werk in Woonzorgcentrum Raffy te Breda  en de steeds kleiner wordende groep 1^e generatie werd ik me steeds bewuster van het verdwijnen van een voor mij belangrijk stuk cultureel verleden.  Als voorzitter van Stichting Arjati zal ik mijn uiterste best doen om onze doelstelling zo goed mogelijk uit te voeren, zodat ook de generaties na ons het Indisch zijn een plek kunnen geven en blijven herkennen in het dagelijks leven om hun heen.

Secretaris/penningmeester

Mijn naam is Freek Kraus en ik ben geboren tussen de olievelden van Pladju op Sumatra waar mijn vader werkzaam was. Ik ben zoals veel Indische kinderen van de 2^e generatie van jong af aan opgegroeid in twee werelden: de Indische en de Nederlandse. De eerste was die waar mijn ouders vaak over spraken en natuurlijk de familie en vriendenkring. De laatste was de feitelijke Nederlandse samenleving waarin ik opgroeide. Voor mij is dat eigenlijk altijd heel vanzelfsprekend geweest. Pas op latere leeftijd ben ik mij meer gaan realiseren hoe eigen de Indische cultuur eigenlijk is en ook hoe deze langzaam aan wat op de achtergrond raakt. Vanuit dat besef en die achtergrond wil ik dan ook mijn ‘steentje bijdragen’ aan het behoud van dit waardevolle stukje ook Nederlandse cultuur.

Algemeen bestuurslid

Mijn naam is Ernst Breuer en ik ben geboren in Waalwijk. Mijn ouders komen van Java. Ik ben van de 2^e generatie en heb kinderen die tot de 3^e generatie behoren. Het Indisch zijn is voor mij nooit een vraagstuk geweest. Opgegroeid met rijst, loempia en nog meer lekkers, naast de stamppot. Mijn zoektocht naar mijn Indisch zijn werd steeds meer gewekt door de vele verhalen van mijn moeder.Ze doorbrak de ‘Stilte’ en vertelde over haar jeugd, vooral de leuke en mooie dingen. Maar ook de minder leuke dingen zoals het kampleven en de Bersiap. Ik ben me er steeds meer in gaan verdiepen, vooral om te begrijpen wat zij en vele anderen, hebben meegemaakt. Teruggaan naar Nederlands – Indië, dat kan niet meer. Maar de geschiedenis van toen, alle herinneringen, goed en minder goed, zijn een onderdeel geworden en gebleven van ons leven. Omdat de Indische geschiedenis ook deel uitmaakt van de Nederlandse geschiedenis, mag dit nooit verloren gaan en moet dit ook  doorverteld blijven worden. Juist omdat er steeds minder mensen zijn die het zelf hebben meegemaakt, is deze overlevering zo belangrijk! Daarom wil ik me als bestuurslid inzetten om de Indische cultuur en de geschiedenis te behouden.