Masje, wij danken je voor je inzet, je wijsheden en zeker niet te vergeten je  humor. Selamat jalan!

Voor het boek Vergeten Indië heeft de auteur Jack Botermans veel mensen uit Breda, die ook de foto’s hebben aangeleverd,  geïnterviewd. Toen Michael Westhoeve dit boek als kerstcadeau kreeg klom hij meteen in de pen om informatie uit het boek te koppelen aan foto’s die hij nog heeft van zijn ouders. Hij schreef o.a.

Ik was 8 jaar toen wij naar Nederland gingen. Mijn ouders zijn zelf geboren en getogen in Indië. Mijn vader, Leo Kommer Westhoeve is afgelopen 5 mei overleden (17-01-1920_05-05-2011) en van hem heb ik natuurlijk ook deze verhalen gehoord. Zijn vader heeft nl gewerkt voor de drinkwaterleiding in Indië en later voor de Staats Spoorwegen. Mijn moeder Beatrice Antoinette Solbrig komt  van Malang van de suikerrietplantage.(13-12-1919_02-02-1987).

Helaas kan ik het niet meer aan mijn vader vragen (5 mei 2011 overleden) maar bij de foto’s staat dat deze foto zijn gemaakt in de periode 1934-1937. De juiste datum is niet bekend maar uit de archieven heb ik gezien dat mijn vader met zijn ouders en zussen en broers voor komen op de passagierslijst van de van het m.s. ‘Marnix van
St. Aldegonde’, 6 Juni 1934 van Batavia naar Genua en 9 Juni van Sabang
vertrokken. Ik twijfel nu of de datum wel juist is omdat in het boek het
jaartal 1937 staat vermeld. Misschien hebben jullie wat aan deze foto’s mij
geeft het een goed gevoel om foto’s uit die tijd te digitaliseren omdat
het voor mij, net als in het boek, een goed Indo gevoel geeft

De foto’s van deze bootreis kunt u vinden in ons fotoalbum. Mocht u Michael meer kunnen vertellen over deze bootreis, stuurt u dan een mailtje aan m.wallenburg@arjati.nl. Wij zorgen dan dat dit bij hem terecht komt.

Op termijn zal Michael ons van nog meer foto’s voorzien. Hartelijk dank Michael voor deze vorm van overdracht.

Java Post doet mee met een geschiedenis online wedstrijd. Mocht u zijn site ook waardevol vinden voor de Nederlandse geschiedenis, dan vraagt hij u om op zijn site te stemmen. Zie quote hieronder van Bert Immerzeel:

Ik vraag daarom nogmaals uw stem, om te laten zien dat de geschiedenis van
Nederland veel meer is dan de geschiedenis van Nederland alléén. Gelet op het aantal aanmeldingen in deze wedstrijd van websites over Nederlands-Indië, lijkt er op dat de geschiedenis van Nederlands-Indië wordt vergeten. Dat mag natuurlijk niet gebeuren!

Dáárom graag uw stem:

http://www.geschiedenisonlineprijs.nl/?url=www.javapost.nl

Vrijwilligers zijn een zeer kostbaar iets. Ook voor Arjati, want Arjati bestaat alleen maar uit vrijwilligers! Vrijdagavond 20 januari 2012 was het dan zo ver. Op deze avond werden de vrijwilligers als dank voor hun inzet het afgelopen jaar getrakteerd op een verrassing. Niemand minder dan Wouter Muller gaf een optreden in de vorm van een huiskamerconcert.

Heel intiem en persoonlijk gaf Wouter Muller een fantastische show weg, waarbij menig vrijwilliger en meegenomen partner een brok in de keel kreeg. Hij nam ons mee in zijn Indisch levensverhaal, waarbij voor iedereen op verschillende momenten raakvlakken waren met eigen herinneringen. De verhalen waarmee hij zijn liederen omkleedde, gaven het concert een nog diepere betekenis. Wij zijn dan ook blij dat hij dit levensverhaal met ons wilde delen.

Na afloop konden we ngobrol over het optreden. Risolles, lemper en andere heerlijke Indische hapjes en drankjes konden natuurlijk niet ontbreken. Van de gelegenheid werd ook gebruik gemaakt om  nieuwe en ‘oude’  vrijwilligers met elkaar te laten kennis maken en passeerden activiteiten voor 2012 de revue.

(wilt u op de hoogte blijven van onze activiteiten, houdt u dan onze website in de gaten!)

Iedereen ging met een heerlijk gevoel huiswaarts. Wouter Muller, nogmaals terimah kasi voor zoveel passie! Dat nemen we mee in 2012.

Gelukkig Nieuwjaar, Selamat Tahun Baru, Happy New Year,

Feliz Ano Novo, Bonne Année,

Ein glückliches  Neues Jahr, Felice Anno Nuovo

]]> http://www.arjati.nl/nieuws/stichting-arjati-wenst-u-alle-goeds/feed 0 http://www.arjati.nl/nieuws/een-koffer-vol-indische-kerstvertellingen http://www.arjati.nl/nieuws/een-koffer-vol-indische-kerstvertellingen#comments Sun, 11 Dec 2011 10:17:02 +0000 Arjati http://www.arjati.nl/?p=1573 In een sfeervol en mooi versierd Grand Café van Raffy komt de warmte u op Tweede Kerstdag tegemoet. Dan organiseert Raffy samen met Stichting Arjati een ontmoeting voor 70+ ouderen van Indische en Molukse afkomst en 70+ ouderen die zich betrokken of aangetrokken voelen tot deze cultuur.

Ook dit jaar is het gelukt om Tweede Kerstdag bijzonder in te vullen en wel door mevrouw Hedy Lapré als gast te mogen ontvangen. Zij neemt koffers vol verhalen mee over de periode in het vroegere Indië en natuurlijk zal in de verhalen op Tweede Kerstdag het vieren van Kerstmis in Indië centraal staan. Met het horen van de verhalen van Hedy Lapré hopen we bij de bezoekers de eigen Kerstherinneringen naar boven te halen, waarvan het leuk zou zijn als u deze verhalen met ons zou willen delen.

Bent u op Tweede Kerstdag alleen thuis en 70+ en wilt u de middag op een gezellige manier met anderen door brengen, komt u dan naar Woonzorgcentrum Raffy. De toegang is gratis.

Mocht u aansluitend mee willen eten, dan verzoeken wij u zich op te geven bij de receptie van Raffy vóór vrijdag 19 december a.s. De kosten voor deze maaltijd zijn 6,00 euro per persoon. Het adres: Bernard de Wildestraat 400, 4827 EG Breda. Meer informatie via Woonzorgcentrum Raffy, 076 5225150, u kunt dan vragen naar Karin de Goede of  via Stichting Arjati via de mail m.wallenburg@arjati.nl.

De heer Kemper is één van de vele Indische Nederlanders uit Breda die probeert het Indisch erfgoed te borgen. Hij heeft o.a. meegewerkt aan de zeer emotionele documentaire ‘Soerabaya, Surabaya’ en aan interviews van het Bredaas Stadsarchief. Wilt u meer weten over de heer Henk Kemper, dan kunt u dit vinden op onze website onder het kopje Informatie: respectievelijk dvd’s en persoonlijke verhalen.

Dan volgt nu de tekst en muziek van Arjati.

Arjati, dikau mawar asuhan rembulan
Arjati, jij bent een roos voortgebracht door de avond
Arjati, you are a rose reared by the evening

Arjati, dikau gemilang seni pujaan
Arjati, jij bent een schijnend verafgood kunstwerk
Arjati, you are a shining idolized piece of art

Refr.
Dosakah hamba mimpi berkasih dengan Tuan
Is het een zonde als dienaar te dromen van een geschenk van de Heer
Is it a sin for a servant to dream of a gift of the Lord

Ujung jarimu kucium mesra tadi malam
Je vingertoppen kuste ik gisteravond intiem
Your finger tips I kissed intimately last night

Dosakah hamba memuja dikau dalam mimpi
Is het een zonde als dienaar om je in een droom te vereren
Is it a sin for a servant to worship you in a dream

Hanya dalam mimpi
Alleen maar in een droom
Only in a dream

Arjati, dikau mawar di taman khayalku
Arjati, jij bent een roos in de tuin van mijn verbeelding
Arjati, you are a rose in the garden of my imagination

Tak mungkin dikau terpetik daku
Ik zal je niet kunnen plukken
I won’t be able to pick you

Walaupun demikian nasibku
Al zou dat mijn voorbestemming zijn
Even if it was my destiny

Namun aku bahagia seribu satu malam
Maar ik ben duizend en een nachten gelukkig
But I am happy for a thousand and one nights

In Delft is het museum Nusantara gevestigd. De collectie is ontstaan uit de verzameling voorwerpen die ambtenaren meenamen uit de Oost en die gebruikt werden door leraren om les te geven aan de voormalige Indische Instelling. Vanaf 1900 is de collectie voortdurend aangevuld door privé-schenkingen.

Thema’s

‘Tussen Hemel en Aarde: hoogtepunten uit de collectie van Nusantara’ toont de beste stukken uit de collectie van Nusantara. Er zijn twee overkoepelende thema’s:

1. De Javaanse Hofcultuur, waar onder andere de kris en de gamelan deel van

uitmaken.

2. Magie in Beeld. Beelden vertegenwoordigen het ‘hemelse’ geestelijke leven van

vroeger geïsoleerd levende culturen in het eilandenrijk. Hun plaats binnen de

collectie van Nusantara is niet alleen verbonden met hun functie; de beelden

worden nu ook bekeken en bewonderd vanwege hun esthetische waarde.

U kunt reageren via een e-mail aan Amy Wassing. Zij wil graag de Indische collectie behouden en wij ondersteunen dat van harte.

U ziet een aantal foto’s die gemaakt zijn tijdens mijn bezoek aan het museum. Het is zeker de moeite waard om het museum te bezoeken. Op deze manier kunt zelf de mooie collectie bekijken en door uw bezoek geeft u aan dat het behoud van de collectie van groot belang is. Vergeet ook zeker niet om dan uw bevindingen in het gastenboek te schrijven, nadat u de commentaren van uw voorgangers heeft gelezen. Van over de hele wereld komen bezoekers, en dat zegt eigenlijk al genoeg!

Tekst – Ernst Breuer (algemeen bestuurslid Arjati)

Foto’s – Ernst Breuer (met toestemming bestuur museum)

Evaluatie herdenkingen einde Tweede Wereldoorlog

Het is opgevallen dat zowel Jan-Kees Wiebenga, voorzitter Stichting Herdenking 15 augustus 1945, als Gerdi Verbeet, voorzitter Tweede kamer, op 14 augustus hebben gesteld, dat het boek van de Indische Kwestie niet door de regering gesloten kan worden.

Bij diverse herdenkingen op Bronbeek was de Staatssecretaris aanwezig en werd door haar een krans gelegd.

De herdenking van de slachtoffers van de Jongenskampen werd dit jaar voor het eerst door de tweede en derde generatie georganiseerd. Het voordeel van deze jongeren, die ervaren zijn met moderne communicatiemiddelen, was o.a. dat zij nauwlettend de buienradar in de gaten konden houden en zo op het juiste moment het programma konden aanpassen om voor de buien naar binnen te kunnen gaan.

Samenvattend kunnen we zeggen, dat vanuit de regering en parlement nu meer aandacht is voor de herdenkingen van de slachtoffers uit Indië.

De INOG is wenst niet langer meer aangesloten te zijn bij de Stichting Herdenking 15 augustus 1945, omdat men ernstig bezwaar heeft tegen de wijze waarop de herdenking bij het Indisch Monument wordt georganiseerd. Er wordt maar 1 krans gelegd namens de Indische Gemeenschap en er zijn steeds erg veel “Hoge Pieten” die op de eerste rijen zitten, hoewel zij niets voor de Indische Gemeenschap hebben gedaan. Jan-Kees Wiebenga heeft aangegeven dat de vorm van de herdenking volgend jaar weer wordt herzien en er zal mogelijk bij de organisatie van de komende herdenking hiermee rekening worden gehouden.

De Indische Kwestie

Erkenning van de Indische Gemeenschap in Nederland

In juni is bij het Algemeen Overleg gebleken, dat de Indische Kwestie is gepolitiseerd.

De reden hiervan is onbekend. Het Indische Platform wil hier meer van weten en tracht met de fractievoorzitters een gesprek te hebben, zowel met de regeringspartijen als met die van de oppositie. De laatste hebben de motie Dijkstra om een commissie van wijze personen in te stellen, omdat de interpretatie of er wel of geen vergoeding is gegeven voor de oorlogsschade en back pay bij Het Gebaar verschillend is. Hoewel de motie is verworpen ligt de petitie, die in november 2010 werd ingediend door het IP, nog steeds op tafel nl. het bespreken van de NIOD rapporten in de Kamer. Het oplossen van de Indische Kwestie kost geld en dat is er nu niet. Vooral bij de coalitie ligt de geldkwestie erg gevoelig.

De voorzitter heeft samen met de secretaris reeds een gesproken met Stef Blok (fractievoorzitter VVD) en mevrouw Lodders (woordvoerster VVD in de Vaste Kamercommissie voor oorlogsgetroffenen) naar aanleiding van de stemuitslag op 30 juni 2011. De zienswijze van de Staatssecretaris heeft voor de VVD de doorslag gegeven zonder dat dit in de fractie was besproken. In het gesprek met de fractievoorzitter is ter sprake gekomen hoe voor de Indische Kwestie een oplossing te vinden zou zijn. Het uitgangspunt hierbij is erkenning van de Nederlanders uit Indië die zich nu al 66 jaar gediscrimineerd voelt ten opzichte van de in Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Europa verbleven.

De motie is weliswaar afgestemd maar dat betekent niet dat het bespreken van de NIOD-rapporten van de baan is.

Centraal staat het verzoek om erkenning zowel op immaterieel als materieel gebied.

De Indische Gemeenschap wenst in de eerste plaats erkenning voor het feit dat er door de politiek fouten zijn gemaakt.

Bij de immateriële erkenning denken we o.a. aan het onderwijs over de dekolonisatie, meer inbreng bij het beleid van het Comité 4 en 5 mei betreffende de oorlog in Azië, een betere ondersteuning van het Indisch Herinneringscentrum Bronbeek dat nu geen depot heeft en geen eigen collectie kan aanleggen en dat de vlaginstructie voor 15 augustus door de Nederlandse gemeenten beter wordt nageleefd.

Erkenning op materieel gebied

De Indische rekening staat nog altijd open. De cartoontekening “Ik ben toch ook uw kind?” gepubliceerd in het boek van Meijer op pagina 210 spreekt voor zich.

Een mogelijkheid om de zaak op te lossen is een regeling zoals indertijd voor de Molukkers is getroffen, de zgn. Rietkerkregeling met een penning en een jaarlijkse uitkering, die in 1986 is ingegaan. Een vergelijkbare regeling zou bijvoorbeeld ook voor de back pay en oorlogsschade kunnen worden toegepast. De financiële consequentie van erkenning kan op deze wijze over meerdere jaren worden gespreid. Over wie voor een dergelijke uitkering dan in aanmerking zou komen moet verder worden onderhandeld. Dit betekent dat er nu geen bedragen worden genoemd. De aangesloten organisaties zijn het eens met dit beleidsvoorstel.

Omdat de Indische Kwestie zo ingewikkeld is, blijkt er behoefte aan een schriftelijke uitleg over de zaken die van belang zijn geweest in de afgelopen jaren. De IP-voorzitter deelt mee dat hij bezig is om het “Indisch Verdriet” op papier te zetten in een boek, dat de gehele periode van 1945 tot nu bestrijkt.

Ook werd de vraag gesteld of een proces nog een mogelijkheid zou zijn? Dit is het laatste wat we zullen doen, omdat dan de besprekingen stil liggen en er nog jaren overheen zullen gaan.

Samenstelling van IP-delegaties.

In die gevallen waarbij zich dat voordoet zal de samenstelling van de delegatie worden samengesteld naar aanleiding van de onderwerpen, zoals onderwijs en ouderenzorg die worden besproken.

Een Petitie

Langs deze weg is de Kamer overstag gegaan om naast Het Gebaar deel één individuele en deel twee projecten, deel drie van Het Gebaar, het NIOD-onderzoek naar de dekolonisatie van Nederlands Indië – Indonesië uit te breiden met de onderzoeken naar Oorlogsschade en Rechtsherstel door respectievelijk Meijer en Keppy (de NIOD Rapporten). Die petitie werd indertijd aangeboden door de KJBB aan Erika Terpstra. Het IP zal proberen om voor de bespreking van de NIOD-rapporten in de Kamer een dergelijke petitie op te stellen.

Persoonlijke initiatieven

Ter sprake komt dat de leden en donateurs van de organisaties zelf ook actie kunnen voeren door het schrijven van persoonlijke brieven. Daartoe wordt een standaard brief opgesteld die men naar eigen inzicht aan kan passen (al of niet met een persoonlijk verhaal)

Het IP zal zorgen voor de adressenlijst naar wie men de brief kan sturen. Ook op de website zal een en andere worden geplaatst.

Financiën

Onderzocht is of via het Veteranenfonds subsidie is te krijgen voor het IP. Dit blijkt moeilijk, omdat de regels voor subsidietoekenning op politiek gerelateerde organisaties niet van toepassing zijn. Misschien is een project subsidie nog wel mogelijk. Doordat het IP geen gebruik meer maakt van de dienstverlening door Pelita liggen de financiën nu nog binnen de begroting.

De vergadering gaat akkoord met het voorstel om de jaarlijkse bijdrage van de organisaties in 2012 op € 100,– te houden. Dit bedrag moet jaarlijks worden vastgesteld.

De aanmelding van donateurs is na aanpassingen van de website nu wel mogelijk. Mede doordat het IP een ANBI status heeft neemt het aantal donateurs gestaag toe.

Korte berichten

Media

 De Indische Gemeenschap en het IP is onzichtbaar in de media. De media hebben onvoldoende kennis en geen belangstelling voor onderwerpen die de Indische Gemeenschap betreffen. De NRC heeft bijvoorbeeld niets vermeld over de herdenking op 15 augustus 2011.

 Het organiseren van een Conferentie kan een mogelijk item zijn om aandacht te trekken.

Films

1. De Stichting Verfilming Japanse Bezetting heeft een film uitgebracht over het leven in de kampen. Een tweede film is in de productie over het leven buiten de kampen. Nu wil men ook het drieluik volmaken met een film over de politionele acties. Om de financiering rond te krijgen wil men dit probleem oplossen door middel van crowd-funding, dat wil zeggen dat men alvast betaalt voor de cd die later zal verschijnen. De film zal waarschijnlijk in augustus 2013 worden vertoond.

2. Het Veteraneninstituut is bezig om een dvd samen te stellen over de Zeetransporten. Deze zal omstreeks januari 2012 uitkomen. Hier op zijn interviews te zien, ook een romusha is geïnterviewd.

3. Binnenkort verschijnt een biografie over de Birma spoorweg op de website van Nederlands Indisch Cultureel Centrum.

Onderwijs

Van het stripboek de Terugkeer zijn 200.000 exemplaren gedrukt en naar de middelbare scholen verzonden. Dit waren echter alleen de openbare scholen. Beter was achteraf gesteld om eerste de scholen te benaderen met de vraag of men belangstelling had. Nu blijkt dat vele sets van 30 exemplaren in kelders blijven liggen. Geschiedenisleraren bepalen zelf welke stof er wordt behandeld. Juist de geschiedenis van Indië is erg impopulair en staat bij de top tien op de tiende plaats i.t.t de holocaust op de eerste.

Doorgeven van de boodschap aan de volgende generaties.

 De tweede en derde generatie is meer in de cultuur geïnteresseerd. Over de politieke problemen weet deze generatie niet veel af, omdat hun ouders er niet met hen over hebben gesproken. De derde generatie heeft weer meer belangstelling. Deze generatie is actief op twitter en facebook, waar korte informatie op is te geven en te vinden.

Diversen

 In het kader van het programma Peace Frienship and Exchange zijn dit jaar weer 8 personen van JIN en Sakura uitgenodigd door de Japanse regering om een bezoek te brengen aan Japan.

 In de Rawagedeh zaak is door de lagere rechter uitspraak gedaan. De Staat moet aan de weduwen een genoegdoening geven. Of de Staat in Hoger Beroep gaat is nog niet bekend. Het is wel zo dat het hier bijzondere gevallen betreft, waarbij de verjaringstermijn niet opgaat. De Staat zelf kan niet aansprakelijk worden gesteld.

 Hans Vogelsang deelt mee dat de Stichting Nederlands Indisch Cultureel Centrum, die in korte tijd is gegroeid van 1.000 naar 3.000 abonnees, een uitnodiging heeft ontvangen om deel te nemen aan een Cultureel Festival samen met Surinamers en Chinese groepen. Ook is hij gevraagd als vertegenwoordiger in het Indisch Platform om mee te werken aan een Tevredenheidsonderzoek over de Indische mensen in Den Haag. Ook andere Haagse IP-vertegenwoordigers zullen hiervoor worden uitgenodigd.

De plechtigheid werd gesplitst in twee delen; ‘s morgens op de

begraafplaats in het Ginneken, waar 80 Poolse soldaten begraven liggen en ‘s middags aan de Ettensebaan, waar 160 soldaten liggen. Stichting Arjati besloot om dit jaar een bloemstuk te leggen op het ereveld aan de Ettensebaan. Het volgende jaar kunnen we dit misschien afwisselen en een bloemstuk leggen op de begraafplaats in het Ginneken.

Wel waren we uit respect en belangstelling ook ‘s morgens aanwezig en ik moet zeggen, dat wij beiden behoorlijk onder de indruk waren. Dat komt waarschijnlijk ook, omdat het een kleine hoek van de begraafplaats is en je dus direct geconfronteerd wordt met de jonge leeftijden van deze soldaten.

De burgemeester was er op beide dagdelen. Dat schijnt hij ieder jaar te doen. Ook is er ieder jaar een groep schoolkinderen, die bij ieder graf een klein bloemstukje legt, terwijl de namen van iedere gesneuvelde soldaat wordt voorgelezen. Verder waren er veel Polen aanwezig, o.a. een klas (25 jongeren) van een doveninstituut in Polen, die vernoemd is naar generaal Maczek. Deze jonge mensen komen ook ieder jaar naar Breda toe.

De middag was iets anders, omdat dat een groot veld is. Weer de burgemeester, de ambassadeur van Polen en de dove jongelui. Het viel ons op, dat de VOMI daar ook een bloemstuk legden. Dit schijnen ze ieder jaar te doen. We waren wel blij, dat het weer goed was, want het is niet overdekt. En het kan in October toch behoorlijk spoken. We hebben geluk gehad. Ook viel het ons op, dat Polen (schijnt traditie te zijn) veel lichtjes (met deksel)bij de graven en de bloemen legden. Die nemen ze mee uit Polen.

Na afloop van de plechtigheid was er een samenzijn in de Princentuin (een school tegenover het crematorium), waar koffie, broodjes en Poolse gerechten werden aangeboden. Alles zeer verzorgd. We hebben met de organisatie gesproken en automatisch kwam het gesprek op hoe zij het

deden met de financiën en andere organisatorische aspecten die voor onze 15 augustus Herdenking ook interessant zouden kunnen zijn. Men was zeer bereid om mee te denken en mee te helpen, waar mogelijk.

Verder wil ik ook nog even kwijt, dat er een gedichtje werd voorgedragen van een Engelse soldaat.

When you go home

tell them of us

and say

for your tomorrow

we give you our today.

Die twee laatste zinnen hakten er bij mij behoorlijk in. Het dekt zo de lading van de zinloosheid van oorlog.